Aşağıdaki cümlelerden hangisi, ögelerinin dizilişi bakımından “Asırlık çınar ağacı, gölgesinde dinlenen yolculara eşsiz bir serinlik sunuyordu.” cümlesiyle özdeştir?

Verilen cümlenin öge dizilişi şu şekildedir: “Asırlık çınar ağacı” (Özne), “gölgesinde dinlenen yolculara” (Yer Tamlayıcısı), “eşsiz bir serinlik” (Belirtisiz Nesne), “sunuyordu” (Yüklem). “Genç şair, son şiirinde ayrılık acısını etkileyici dizelerle anlatmış.” cümlesinin dizilişi de aynıdır: “Genç şair” (Özne), “son şiirinde” (Yer Tamlayıcısı), “ayrılık acısını” (Belirtili Nesne - Pardon, burada bir hata var. Açıklamayı ve doğru şıkkı düzeltiyorum). Açıklama: Verilen cümlenin öge dizilişi şöyledir: “Asırlık çınar ağacı” (Özne), “gölgesinde dinlenen yolculara” (Yer Tamlayıcısı), “eşsiz bir serinlik” (Belirtisiz Nesne), “sunuyordu” (Yüklem). “Genç şair, son şiirinde ayrılık acısını etkileyici dizelerle anlatmış.” cümlesinin dizilişi ise şöyledir: “Genç şair” (Özne), “son şiirinde” (Yer Tamlayıcısı), “ayrılık acısını” (Belirtili Nesne), “etkileyici dizelerle” (Zarf Tümleci), “anlatmış” (Yüklem). Bu nedenle bu şık özdeş değildir. Doğru şıkkı bulalım.

Doğru Açıklama: Öncül cümlenin öge dizilişi şöyledir: Asırlık çınar ağacı (Özne) / gölgesinde dinlenen yolculara (Yer Tamlayıcısı) / eşsiz bir serinlik (Belirtisiz Nesne) / sunuyordu (Yüklem). “Genç şair, son şiirinde ayrılık acısını etkileyici dizelerle anlatmış.” cümlesinin dizilişi ise Özne - Yer Tamlayıcısı - Belirtili Nesne - Zarf Tümleci - Yüklem şeklindedir. Dolayısıyla özdeş değildir. (Not: Bu soruda bir hata oluşmuş, doğru seçenek bulunmuyor. Şıkları ve açıklamayı yeniden düzenliyorum.)

Yeniden Düzenlenmiş Soru ve Cevap:
Soru: Aşağıdaki cümlelerden hangisi, ögelerinin dizilişi bakımından “Yaşlı adam, pencerenin önündeki koltuğunda eski günleri düşünüyordu.” cümlesiyle özdeştir? (Özne - Yer Tamlayıcısı - Belirtili Nesne - Yüklem)
Doğru Cevap: “Öğrenciler, kütüphanenin sessiz ortamında sınav konularını tekrar ediyorlardı.”
Açıklama: Öncül cümlenin öge dizilişi şöyledir: “Yaşlı adam” (Özne), “pencerenin önündeki koltuğunda” (Yer Tamlayıcısı), “eski günleri” (Belirtili Nesne), “düşünüyordu” (Yüklem). “Öğrenciler, kütüphanenin sessiz ortamında sınav konularını tekrar ediyorlardı.” cümlesinin dizilişi de Özne - Yer Tamlayıcısı - Belirtili Nesne - Yüklem şeklinde olduğu için bu cümleyle özdeştir.