Ad aktarması (mecaz-ı mürsel), bir sözcüğün benzetme amacı güdülmeden, aralarındaki bir ilgi dolayısıyla başka bir sözcük yerine kullanılmasıdır. Aşağıdaki cümlelerin hangisinde bu açıklamaya uygun bir kullanım vardır?

1. AO yıllarda her evde Nazım Hikmet okunur, şiirleri ezberlenirdi.
2. BKömür gözlü çocuk, annesinin arkasından ağlıyordu.
3. CYaşlı adam, hayatın sillesini yemiş, bilge bir insandı.
4. DSoğuktan çatlayan elleriyle odunları sobanın içine atıyordu.
5. EYumuşak sesiyle anlattığı masallar hepimizi uykunun kollarına teslim ederdi.